Nazywam się Waldemar Sikora, mam pięćdziesiąt dziewięć lat i mieszkam z ojcem od jedenastu lat.

— Da questo momento, Davide, per me sei un estraneo. E anche tua madre. L'appartamento l'

אני יושב במשרד שלי בבני ברק, מסתכל על התיק שמונח על השולחן כבר שבוע, ולא נוגע בו. עורך דין לא אמור להתרגש מתיקים.

Miren, yo sé que cuando una mujer cuenta una historia así, todo el mundo se pone de su lado.

Yo fui el tonto útil de la familia por once años. Ahora tengo los estados de cuenta sobre la mesa de

אף פעם לא הבנתי למה אמא שלה קוראת לכלבה "שירה". זאת כלבה. חומה, קטנה, עם אוזן אחת שתמיד נשארת מקופלת.

Aveva quarantasei anni, un'officina meccanica avviata in un capannone alla periferia di Bergamo

Pe bune, eu nu mai înțeleg nimic din viața asta. Stau aici, în curtea mea din Timișoara, pe lângă butoiul

Vecina mea de la scara trei mi-a povestit asta cu o ceașcă de cafea rece în mână, uitată de vreo douăzeci

אני אתחיל מזה שאני לא מחפש סלחנות. אני יודע איך זה נשמע מבחוץ: אדם שמוסר חתול כאילו זה חפץ, וכעבור שנה