Ramón tenía un don. O al menos así lo llamaba él. Con una mano sostenía el teléfono, con la otra le señalaba

Ich heiße Monika und arbeite seit elf Jahren als Assistenzärztin in der Klinik für Innere Medizin in

Gdańsk, Wrzeszcz. Siedziałam u Kasi w salonie, a ona poszła do kuchni zrobić herbatę. Na stole leżał

Verónica colgó el teléfono y se quedó mirando la pared de la cocina. La pared estaba limpia, recién pintada

Yo al sótano casi no bajo, me castiga la rodilla. El sábado bajé por unos frascos de salsa que tenía

Kroiłam marchewkę na zupę, kiedy to usłyszałam. Cienkie plastiki padały na deskę, a głos Teresy, mojej

La mattina delle nozze d’argento cominciò con lo stesso gesto di ogni giorno da venticinque anni: versai

Il mio ultimo giorno di lavoro, dopo ventinove anni nello stesso laboratorio di sartoria teatrale, la

Na moim pożegnalnym obiedzie z okazji przejścia na emeryturę dyrektor wręczył mi oprawioną w ramkę laurkę

Non avrei mai pensato che il rosmarino potesse bruciarmi le dita. Quel pomeriggio di ottobre lo stavo