Es interesante

Op mijn 54e vertrok ik bij mijn dochter, omdat ik geen last wilde zijn. Ik trok in bij een man — en begreep

  Aos 54 anos, saí da casa da minha filha para não ser “um peso”. Mudei-me para a casa de um homem que

V päťdesiatich štyroch som odišla od dcéry, aby som jej „nebola na príťaž“. A skončila som u muža, pri

La 54 de ani am plecat de la fiica mea, ca să nu fiu „o povară”. M-am mutat la un bărbat și abia atunci

Jeg flyttede fra min datter som 54-årig, fordi jeg ikke ville være en byrde. Jeg troede, jeg gik værdigt.

— Het zijn de kinderen van mijn ex, maar ze blijven voorlopig bij ons wonen, — zei mijn man.

— São filhos da minha ex, mas vão morar connosco — anunciou o meu marido. Dois dias depois, quem teve

„Sú to deti mojej bývalej. Budú bývať u nás,“ oznámil manžel. O dva dni si však musel zvykať najmä on

— Sunt copiii fostei mele soții, dar vor locui la noi, — a spus Adrian, trântind al treilea troller pe hol.

“Det er min ekskones børn, men de skal bo hos os,” sagde min mand. To dage senere var det ham selv, der