Drengen byggede hunde af sne — Der var en gammel mand her i morges, som gav hvalpe væk, — sagde viceværten

— Panie, od rana jakiś dziadek rozdawał tu szczeniaki. Dwa ktoś zabrał, a ten został… No to zostawił

— Марина Сергеевна, милая, а вы точно дверью не ошиблись? Голос у Инги Павловны был мягкий, почти ласковый.

— Marieke, lieverd… wat doe jij hier? De stem van Denise klonk zo zoet dat je er bijna misselijk van werd.

— Marta, minha querida… tu aqui? — a voz de Teresa Valente veio doce demais, como aquelas sobremesas

— Janka, zlatá, a vy ste tu čo stratili? Silviin hlas bol taký sladký, až z neho boleli zuby.

— Doamnă Irina, sigur nu ați greșit adresa? Vocea Ralucăi Ionescu era moale, parfumată și tăioasă în

— Line, søde ven… hvad laver I dog her? Stemmen var pakket ind i sukker, men ordene skar som små glasskår.

— Pani Anno, kochanieńka… a pani tu czego szuka? Głos Beaty Malickiej był słodki jak lukier, ale Anna