—Du lægger laksen tilbage? Inge stod med sin indkøbsvogn midt i supermarkedet i Randers og så næsten
—Teresa, naprawdę odkładasz tę kawę? Krystyna stała obok półki w małym sklepie w Płocku i patrzyła, jak
—¿Eso es todo lo que vas a comprar? Clara levantó la vista y vio a Mercedes mirando su cesta: una botella
— Мам, ну что случилось? Ты вчера уже звонила. Людмила Павловна замолчала. — Ничего, Серёжа.
Karl Weber war 78 Jahre alt und lebte seit dem Tod seiner Frau allein in einem kleinen Haus bei Leipzig.
Dona Emília tinha 73 anos e vivia sozinha numa pequena vila perto de Coimbra. Todas as manhãs abria as
Ogni sera alle otto, Teresa abbassava il volume della televisione. Poi guardava il telefono.
— Mamă, te sun eu când am timp. Sunt foarte ocupată zilele astea. Acestea au fost cuvintele pe care Adriana
Hver aften præcis klokken syv lagde 74-årige Karen sin telefon ved siden af kaffekoppen. Hun boede alene
— Mamo, przecież dzwoniłem w niedzielę. Dzisiaj jest dopiero czwartek — powiedział Piotr lekko zirytowany.