Pięciu mędrców szło przez las i zabłądziło. O własnej drodze każdego człowieka.

Pięciu mędrców szło przez las i zgubiło się. Niełatwo było im znaleźć drogę. Nie mogli też dojść do wspólnej decyzji, więc każdy z mędrców zrobił coś innego. Który z nich podjął właściwą decyzję, a który się pomylił?

– Moja intuicja podpowiada mi, żeby iść w lewo – powiedział pierwszy mędrzec.
– A ja myślę, że powinniśmy pójść w prawo, bo słowo pochodzi od “prawo” – powiedział drugi mędrzec.
– Ja wrócę tam, skąd przyszliśmy, bo tam musimy wrócić- powiedział trzeci mędrzec.
– Las musi się skończyć, bo wszystko się kończy, więc musimy iść naprzód – powiedział dumnie czwarty mędrzec.
– Mylicie się, posłuchajcie mnie. Musimy wejść na najwyższe drzewo i zobaczyć, gdzie jesteśmy – zaproponował piąty mędrzec.

Podczas gdy on szukał tego drzewa i wspiął się na nie, wszyscy mędrcy poszli w swoją stronę.
Na szczycie drzewa mogli zobaczyć, w którym kierunku muszą iść, aby wydostać się z lasu.
Piąty mędrzec mógł obserwować swoich przyjaciół, a nawet zgadywać, który z nich pierwszy osiągnie swój cel.

Uważał się za zwycięzcę, ponieważ samodzielnie rozwiązał problem. Pozostali po prostu próbowali różnych rozwiązań i liczyli na sukces.

Pierwszy mędrzec, który ruszył w lewo, znalazł się w pogrążonym we śnie lesie. Przez wiele dni głodował i ukrywał się przed leśnymi drapieżnikami. Po jakimś czasie nauczył się, jak przetrwać w takich warunkach i zdobywać pożywienie, a swoją wiedzą pierwszy mędrzec mógł podzielić się z innymi.

Drugi mędrzec napotkał potencjalne niebezpieczeństwo – po prawej stronie byli źli zbójcy. Ograbili go ze wszystkich kosztowności i uczynili z niego banitę, zmuszając do okradania i zastraszania biednych ludzi. Jednak mądrość i doświadczenie pomogły mu reedukować zbójników, nauczyć ich dobroci i współczucia. Wyrzuty sumienia przestępców były tak szczere, że po śmierci drugiego mędrca zaczęli podążać jego ścieżką.

Trzeci mędrzec wyruszył szeroką drogą, podążając w przeciwnym kierunku. Ułożył ją tak, że wkrótce inni ludzie mogli bezpiecznie przemierzać las bez obawy, że się zgubią.

Czwarty mędrzec stał się pionierem. Odwiedził miejsca, w których nigdy nie postawił stopy żaden człowiek. Odnalazł niezwykłe rośliny lecznicze i zwierzęta.

Piąty mędrzec stał się ekspertem w znajdowaniu skrótów w lesie. Zwracało się do niego wielu ludzi zagubionych w gęstej puszczy.

W ten sposób wszystkich pięciu mędrców wykazało się prawdziwą mądrością i wypełniło swoje przeznaczenie. Morał z tej przypowieści jest następujący: prawdziwa mądrość to pragnienie podążania własną drogą, bo każda droga jest wyjątkowa.

Также интересно:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Close